در اصل وقتی ترس داری از توانایی خودت بیخبری از چیزی درون خودت می ترسی از یه خلا وجود خودت می ترسی و به خودت ایمان نداری و به خودت و قدرت عشقت شک داری و اگر آرام بگیری این خلا دراصل با عشق و اعتماد پر شده و تو با خود یگانه میشوی و فاصله ای نیست که تو را بترساند. لحظه ای که به خود ایمان داشته باشیم در بهشتیم و رها از ذهن توهم ساز که خود را نبینیم و از جهنم فاصله گرفتیم جهنمی را که ذهن برای ما می سازد وقتی برده او شویم و در اسارت او اسیر باشیم