در مورد عجله
به نظرم حرکت و شتاب از بعد روحی ما نشات می گیرد و دلیلش هم اینه که فطرتا ما می خواهیم پویا و در حرکت باشیم و هر آنچه مربوط به حرکت و انرژی باشد در بعد روحی ما قرار دارد و اینکه به شکل عجله خود را نشان میدهد به خاطر ناهماهنگی و عدم یکپارچگی جسم و روح است, روح همچنان پیشتاز است اما در بدن و روانی که با او هماهنگ باشد در جهت این حرکت مشکلی نیست اما اگر هماهنگ نباشد به صورت عجله و خواستنهای آنی درمیاد شاید بشه اینطوری مثال بزنم که روح خیلی وسیعه و جایی برای نشستن در تک تک سلولهای بدن ما می طلبد یا به عبارتی روح همان آگاهی و قسمتهای خالی اتم های بدن ماست که اگر این فضای خالی شلوغ شود به ناچار به شکل عجله خود را نشان میدهد زندگی می خواهد که انجام بگیرد وقتی مانع زیاد باشد و در راه و مسیر درستش قرار نگیرد به شکل عجله کردنی که ما ازش صحبت می کنیم خود را نشان میدهد, وگرنه جسم مادی و روان از خود حرکتی ندارند اما حرکتشون رو از بعد روحی و انرژی که در وجود همه موجودات هست می گیرند و هرز می روند , به همین دلیل اگر روح شرایط مساعد پیدا کند این انرژی در جای مناسبش قرار خواهد گرفت, البته من واقعی عجله نمی کند با این توضیح منافاتی ندارد اما به نظرم منشا آن به هیچ عنوان از روان نیست و روان یک ابزار است که بایستی درست از آن استفاده شود و روح خود هدف و سرمنشاءهمه چیز است.
ایران صادقی @sadeghiiran
برچسبها: حرفهای نو در نگاه نو
برچسب: مورد,عجله,
نویسنده: علی حکیمی
تاريخ: جمعه
27 مرداد
1396 ساعت: 14:37